Sinan Omacan 1990 yılında İstanbul Erkek Lisesi’ni, 1996 yılında İTÜ Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü’nü bitirdi. Mimarlık eğitimi boyunca Beyaz Duvar dergisi ve TMÖB organizasyonları için çalıştı.
1998’de Atölye Mimarlık’ı kurdu. 2001 yılında İTÜ Mimarlık Tarihi yüksek lisans eğitimini tamamladı. 2004 yılından bu yana, Eskişehir Osmangazi, İstanbul Kültür, İstanbul Teknik ve Bilgi Üniversitelerinde misafir öğretim görevlisi olarak proje stüdyo yürütücülüğü yaptı. 2014-2020 yılları arasında İstanbul TMMOB Mimarlar Odası Büyükkent Şubesi yönetim kurulu üyeliği ve başkan yardımcılığı görevlerini yerine getirdi.
Profesyonel çalışmalarını Atölye Mimarlık’ta sürdürmeye devam ediyor.
Celal Abdi Güzer: İnşaatın ivmelenmesinin ya da ivmelendirilmesinin arkaplanındaki önemli nedenlerden bir tanesi de kentsel dönüşüm. Özellikle İstanbul gibi bir alanda, yapı bazlı yenileme gibi ele alındı. İstanbul’daki kentsel dönüşümü nasıl görüyorsun?
Sinan Omacan: Biraz trajedi biraz da mizah olarak. Ben “beton habitusu” diye de yazdım. Bu inşaat patlamasının temel gerekçesi olarak da kentsel dönüşüm denen şeyin temel sebebi olarak da hep deprem gösterildi... Ama eğer on beş yıl içerisinde kişi başı otuz beş metrekare inşaat yapıldıysa, zaten her birimizin yeni ve sağlam bir eve kavuşmuş olması gerekiyor...
Peki o zaman Kahramanmaraş depreminde yıkılan şeyler neydi? Eğer bütün bunlar gerçekten deprem güvenliği için yapıldıysa ya da onlar da kenarda kalmış, henüz yenilenmemiş istisnalarsa niye kimse bu soruyu sormadı?